Semadan Süzülüp De Şiiri - Fevzi Şahingöz

Semadan süzülüp de, doğru gönlüme aktın,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın,
Anlamadım neden hep, yabancı gibi baktın,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.

Bir tatlı teselliydi, sesin kalbime doldu,
Vuslatı bekler iken, ümitlerim hep soldu,
Ayrılık rüzgârı mı?, baharlarım kış oldu,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.

Yıllar geçse sönmedi, gönlümdeki bu yangın,
Hasretlik çeken ruhum, talihine hep dargın,
Cevrinle bitap düştüm, bıraktın yorgun argın,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.

Güllerim hep kurudu, bağ bahçem virane kaldı,
Gönlüm böyle kederle, hep meçhullere daldı,
Senden gelen mirasta, sade bir feryat kaldı,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.

Yollar tükenir lâkin, bu hasret tükenmez hiç,
Kalpteki fırtınanın, acısı dinmiyor hiç,
O vefasız bu aşkın, halini anlamaz hiç,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.

Aşk yarasıyla yanan, bağrıma sen bakmazsın,
Gözündeki yaş gibi, kalbime akmazsın,
Güneş misali doğdun, ne yazık parlamazsın,
Gittin gülerek beni, yâd ellerde bıraktın.