selvi boylu şiir
ey! zalim insanoğlu, durma öyle hür el; bağır bağır ve o her çığlık, bin el
delice aşk kalp kırıklığı, o sevgi paylaşıldıkça büyür, kalk ayağa ve dikel
haydi! dünyalı, öksüz filistinli çocuklar, mazlumlar için, dayanışmaya gel
o yitik çocuklar öldü-birer birer, analar ağlıyordu, kanayan gözyaşları sel




Tutsak kalemin isyanı...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta