Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Sonra bir gün geliyor ve sen özlüyorsu ama öyle böyle değil kopekler gibi deliler gibi özlüyorsun ama biliyorsun onun birdaha gelmeyeceğini elini yeniden tutamayacağini sonra bir zaman geçiyor aradan ve sen alışıyorsun ama adı aklından geçtiğinde kalbin sıkışıyor ellerin titriyor gözlerin doluyor ama elinden bişey gelmiyor hiçbirşey yapamıyorsun çünkü alışman gerektiğini herkezden iyi sen biliyorsun. Biliyorsun ama yinede canın ölesiye acıyor çünkü sevmişsin..
