Hayat, üzerinde sivrisineklerin gezindiği,akbabaların uçuştuğu bir bataklık gibidir.
Hayat, o bataklığı geçerek karşıya ulaşma sanatıdır.
Bu nedenle, o bataklığın içine bir takım taşlar-kaya parçaları yerleştirir, kan ter içinde.Köprüler kurarız.
Oysa bazı insanlar vardır ki karşıya kolayca geçebilmek için bizi üzerine basacakları taşlar,yürüyecekleri köprüler olarak görürler.
Bundan dolayı omzumuza yüklenmiş olan tonlarca ağırlığı kaldıramayacak kadar güçsüz ve kuvvetsiz kaldığımızdan,bataklıkta çırpınıp dururuz.
Omuzlarımıza basarak karşıya geçenler aradıkları mutluluğu bulmanın sevinci içinde amaçlarına ulaşırken,bataklığın içinde çırpınan biz mağdurlar ise akbabalara yem olmaya mahkum oluruz.
Yedi rengi mi var gökkuşağının
İnanmam
Her zaman yağmurun dinmesini beklerim
Sabırsız
gözlüğüm yok
mavi gözlüğüm
Sana sunduğum bu nadide çiçeklerle dolu buket Mevlana bahçelerinden derlenmedi,ama,kuşkusuz kabul edebilirsin.
Zira bu çiçekleri ne bir putperest,ne mecusi,ne dindar ne de tanrıtanımaz kokladı.
Ben de bilmiyorum; tadmadım o sınırsız heyecanı,tanımadım şimdiye kadar...
Sana Tanrı'nın bana verdiği gibi devrediyorum.
Kabul et lütfen.
Eğer dışarıda bardaktan boşanırcasına yağmur yağıyorsa,içimde,göz gözü görmez kalın bir sis duvarı oluşur.
Bir Eylül sabahı ya da Ekim akşamı,farketmez;ben bir mevsime dönüşürüm,mevsim bana dönüşür.
Bazen yalınayak dolaşmak geçer içimden ıslak kaldırımlarda.
biribirimizden ayrılıp dağıldığımız andı gece
ayrı rüyalara daldığımız şeytan üçgeninde uzun zamandır
yanmaktır,mor ötesi ateşlere bedenlerimizi savurarak
yanmak...dirildikçe neslimiz kendi varlığımızım külünde
iki dudağı arasından zalimler kralının
ferman almaktır darağacında hatıra fotoğrafı çekilirken
Tarzım bu benim.
Yamaçlarına binbir zorlukla tırmanarak zirvesine ulaştığım beyaz saçlı dağların başını terli parmaklarımla okşadım
İsteyerek bıraktım kendimi boşluğa,yuvarlandım.
***
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!