Selcen'e Mektubî Şiiri - Bekir Keskin

Bekir Keskin
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Selcen'e Mektubî

I/

sana anlatmam gereken şeylerin aciliyeti var
hâl hatır teferruatını geçiyorum

- b a ğ ı ş l a -

bir ağustos maisi hüzün
bir ağustos sarısı ağıt say bunu

radyoda neşet ağabey çalıyor
ben yazıyorum
yazdıktan sonra bir ucunu yaktım
camel üfledim

yaşanmışlık koksun istedim
aziz kıldım işte
neyse

kendine bir çay söyle ve d/inle

bilirsin
hani kısa çöpü çektiğimden beridir bahsederim o’ndan
yine bahsedeceğim

dur selcen
düşürme gözlerini ayak uçlarına
sen de surat yapacaksan hiç oynamayalım

üsküdarda gördüm
lâldim

mailere bürünmüştü
zemheride beyazlarla düşlemiştim
şimdi
maiydi

büyükbabamdan kalma
kurmalı hislon hediye etmiştim
o da kolundaydı

oysa ben onun hediyelerini yakmış/dağıtmış idim

otuz üç kere kuş olmayı diledim o an Tanrı’dan
"segenigi çogok ögözlegedigim" der
beni tutmasına izin verirdim

isterse tutmasın
bir bakışı kâfi

artık en çok maiyi seviyorum
toprak tenine ne yakışmış bir bilsen

sus

sergerdanlık hâlidir idare et
ne dediğimi bilmiyorum

II/

tazele şu çayını

bir eylül zanlısı mezura
bir eylül mültecisi reddiye say bunu

mimlenmiş gazete manşetleriyle ilgilenmiyorum artık
devrimcilerin duvarlara karaladıkları
ülkücülerin attığı naralar
yasaklı kitaplar
hepsi anlamını kaybetti

etraftakiler kızıyorlar o’nun bahsinin geçmesine
haklılar

pazar günleri
mutluluk maskesini kuşanıp çıkıyorum sokağa
ama her sokakta işe yaramıyor
sonrası
sendrom

“ özledin mi ”de soru mu
heybemde birikmiş tüm özlemeleri ona harcadım

III/

bir dönemin küflü kemanı
bir dönemin kayıp son notası say bunu

sonra
ikimizde büyüdük
hayatına başkaları girdi

ne onda dönecek yüz var
ne de bende buyur edecek mezhep

arada rüyalarıma gelir
yağmurlu havalarda sek sek oynar
hatıralarda dolaşırız

ha ben mi
ben kimsenin elini tutmadım
kimsenin gözlerinde solumadım aşkı

gittiği günün akşamında tanıştığım yalnızlıkla beraberim aylardır

kapağına aldanılarak alınmış bir kitabın
son sayfasına gelindiğinde yaşanılan pişmanlığı sayıklıyorum sana
ayıklayabildiğin kadarını ayıkla içinden
türküler söyle göğercinlere

geceye
ve medfun merhumeye

her ayın on sekizinde
soluğu demhanede alıyorum
solumdaki melek imsağa dek mesaiye kalıyor
annem çok kızıyor

selcen
ağlıyor musun

çayını bitirseydin

? /
sıfırsekizsıfırdokuz/
ikibinoniki

Bekir Keskin
Kayıt Tarihi : 20.5.2013 14:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!