Yazın en mahrem gecesiydi
Aşk Tanrıçası Afrodit Sokağı’nda
Arkamda geceliğini giyinmiş Kaz Dağları
Karşımda yakamoz vurmuş deniz
Ortada zeytin ağaçları ve ben
Sonra karnı tok sokak köpekleri
Karanlık bir kaosta belirdi
Küçük sarı bir ışık huzmesi
Savaştıkça karanlığa karşı
Çoğaldı, çoğaldı kırmızılaştı
Aşk oldu dillerde, yüreklerde kırmızı
Gel artık Epigram
Nüfuz ettiğin ruh azapta
Kirpiklerinde asılı güz damlaları
Bırak düşsün toprağa
Bu aşk zehirli meyve
Dünyanın en güzel ülkesinde
Bir zeytin ağaçları tarlasında
Bir zeytin ağacı altında
Havada sallanan bir çift bacak gördü
Bir anlam veremedi önce
Sonra diplerine kadar yanaştı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!