Sen,hep aklımda olmak zorunda mısın?
Her an hatırlatıyor zihnim,zaten yüreğime nakş edilmişsin.
Çalar saat sesi gibi zıplatıyorsun yüreğimi, gözlerim fırlıyor yerinden.
Heybetle duruyorsun kapıda,gelen gidene kimlik soruyorsun kim ve ne diye?
Almıyorsun kimseyi içeriye.
Aç odalarının kapılarını ɓaşka bilgiler de girsin belleğe.
Ahkâm savuruyorsun sağa sola tek senin sedân geliyor kulağıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta