Şehre Küskün Şiiri - Pakize Özbaş

ŞEHRE KÜSKÜN

Sana dar geldiyse bu taş duvarlar,
Sözü ziyan etme, sus da öyle git.
Sırtını döndüğün o koca hisar,
Seni anlamadı, küs de öyle git.

Yiğit olan bilmez darı, kafesi,
Gurbet eylemiştir her bir nefesi.
Hak kapısı elbet açılır, duyulur sesi,
Gözünün yaşını sil de öyle git.

Umutların sönmez bir ateştedir,
Geleceğin parlak bir güneştedir.
Şehre küstün, namıdiğer peşindedir,
Gözünü kırpmadan, dön de öyle git.

Sana yük olanı bırak burada,
Nasibin gizlidir başka karada.
Umutsuz kalma sen hiçbir yarada,
Hakkın olanı al, al da öyle git.

Zalimin zulmü varsa senin de sabrın
Yenilmez bir güce dönüşür kahrın.
Mührünü basarak geçeceği asrın
Karanlık kibri vur, vur da öyle git.

Arkana bakıp da yorma kalbini,
Yıkıp geçeceksin kibir bendini.
Aşarsın deryayı bulup dengini,
Yolunu uzağa çiz de öyle git.

Yorulma, vefasız gölgeler sönse,
Bütün dünya sana arkasını dönse,
Zalimler karşında diz çöke dursun
Hükmünü zamana ver de öyle git.

Pakize ÖZBAŞ
mavikatre 💧
2.6.2026

""Haksızlığa, vefasızlığa ve kibre karşı asil bir sessizlikle verilen bir başkaldırının hikayesidir. Şehre küsmek; yorulup kenara çekilmek değil, hakkı olanı aramak için kendi aydınlığına doğru yeni bir yola çıkma cesaretidir."" 📖🖋️