Alışamadığım şehrin sokaklarında yürüyorum,
Rüzgar adını sayıklıyor kulağıma,
Kokunlar beraber yağmur damlıyor yüzüme,
Damlasıyıla bir atıyor kalbim,
Yüzüme çarpan her damlada dokunuşunu hissediyorum,
Hiç bir zaman alışamadım bu şehire,aynı sensizliğe alışamadığım gibi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta