Tavşanlar küsmüşler çoktan dağlara,
Dağlar insana…insanlar habersiz.
insan çağının tutsağıdır çaresiz...
Dağların gölgesinde büyür en gizemli şehirler,
Şehirler şekillenir ışığında insanın.
İnsan var vakitsiz, insan yok şehirsiz...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta