hüzün akıyor çeşmelerinde şehrin
kurnalar küskün ve sitemli
bakraçlar gözyaşıyla doluyor
lokmalar küçüldüğünden beri
peşimde bir afakan
bir seri kovalamaca
bebek ağıtları duyulmaz oldu artık cumbalı sofalarda
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




bir sehir, sehir degil bir enkaz yigini görünebiliyor insana... kalbin zümrüt tepelerinden... maalesef benim ikamet ilmühaberim de böyle bir enkaz muhtarligindan...tebrikler... mükemmel bir siir...
Bu bir ölü şehir gibi. Hayatın değişen yüzü ve zamandır bu. Tebrikler. Emin Baydil
Bende şiiri okurken o şehire gittim sanki yalnızlığına gömüldüm ve yaşadım ...
Anlatım harikulade...
Tebrikler...
Ya imge ya imge diyenlerden şair...güzelde demiş..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta