Kelimelerin sihrini keşfettiğimde henüz çocuktum. 1984 yılında Çorum'da başlayan hayat yolculuğumda, içimdeki uçsuz bucaksız dünyayı kağıda dökme arzusu ruhumda her geçen gün daha derin bir kök saldı. Şiir, benim için sonradan öğrenilen bir heves değil; çocukluk çağlarımda kalbime fısıldanan bir ana dildir. O günden bu yana kalemim, hislerimin en gür sesi ve en sarsılmaz şahidi oldu. Gücünü yılların birikiminden ve kelimelerin derinliğinden alan, duyguların o keskin ağırlığını mısralara ilmek ilmek işleyen bir kalemim var. İnsanın içsel fırtına ...
Bak Mevlânâ ne diyor:
“Ne olursan ol, yine de gel” diyor.
Bak Mevlânâ zikre dalmış,
Nur-u cemaline boyanmış,
Hak ismini diline dolamış,
Seherin bülbülleri,
Açar da gül gülleri.
Öter de bülbülleri,
Allah der, Allah.
Geceyi gündüz eder,
Ay ile yıldız eder,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!