Gürültünün dindiği,
sükûtun hüküm sürdüğü yerdir burası.
Ruh konuşmayı bilince,
fırtınalar bile dilsizleşir.
Bir bakışın derinliğinde kurulur
duru huzur ve kutsal adanmışlık.
İpekten bir dokunuşla uyanır
kalbin imgeye sığmayan hazinesi.
Her lekeyi yıkayan,
zamanı eriten
ve varlığa şifa olan
o saf, hayat veren
suyun aktığı yer.
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 23:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Şefkat”, “Ruhun Frekansı” adlı şiirimin son bölümünden doğdu. İnsanlar arasındaki görünmez bağı, zamanın ve hafızanın ötesine uzanan yakınlığı ararken yolum şefkate çıktı. Uzun şiirin içinde bir varış noktası olan bu dizelerin, kendi başına da bir bütün taşıdığını hissettim. Bu nedenle ait olduğu şiirle bağını koruyarak ona ayrı bir ad verdim. “Şefkat”, gürültünün içinde yorulan ruhun bir bakışta, incelikli bir dokunuşta bulduğu huzurun; insandan insana akan, hayat veren o duru suyun şiiridir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!