Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel yazmışsınız Münire hanım, tebrik ederim.
Bizim küçük dünyamız zannedilmesinki küçük!.. Bazen kaybolabilir sokakları derindir..Sevgili Münire Hanım.. Yüreğine Sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta