Sedd-i Çin'i Dfeldiğinde

Kalacak şey görülünce
Gönüllere verecek haz
Her defteri dürülünce
Denilecek oku biraz

Eline saz alamamış
Sarîk iken çalamamış
Aramış da bulamamış
Uyur gezer olunca tarz

Hainlere çatamamış
Bir taş bile atamamış
Sâlih eli tutamamış
Lâyık olduğu yere yaz

Etebordur kaygısı yem
Yalaklarda yaygısı yem
Yalakanın saygısı yem
Dünyayı yese de doymaz

Devede hörgüç biçimi
Haramiliktir geçimi
Bir tas soğuk su içimi
Yuvarlanır gider kaymaz

Boşa yaşar boşa gelen
Çekilecek başa gelen
Boş saksısı taşa gelen
Ne bilsin ne Sünnet ne Farz

Sanki dünya onun imiş
Mevcudatı günün imiş
Kusurları kin’ in imiş
Fikrederek düşünse az

Hakikati görecektir
Aklı başa derecektir
Müstakime girecektir
Kış gününe diyecek yaz

Zalimin gücü masuma
Yetiyor velâkin ona
Kurulmuş tuzak var ama
Görürde bir şey anlamaz

Yönü Hakk’a çevirmişim
Ben putları devirmişim
Sen seni dedin dervişim
Ezân ile ederek naz

Zülkarneyn’ i bildiğinde (a.s)
Seddi ÇİN’ i deldiğinde
Vakti merhûn geldiğinde
Salâ verip kılar Namaz

Garip, dertli İSLÂMİ’ ye
Nasihat etmezler niye
Kulluğu yaptın mı diye
Sanma; Münker Nekir sormaz