Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Bilmediği bir meçhule,
Koşar durur insanoğlu.
Hayat acı bile bile,
Yaşar durur insanoğlu.

Derman arar dizlerine,

Doğup büyüdüğüm şehir,
İsteyince benden mehir,
Dağlar aştım birçok nehir,
İstanbul’u özlüyorum.

Balatta bir gece kondu,

Bu dünyanın düzeni böyle gelmiş demeyin,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün,
Kendi hakkınız varken kul hakkını yemeyin,
Hiç olmazsa bu defa işçileri güldürün,
Ya komadan çıkarın ya da vurup öldürün.

Bu gün size benden izin
Yarın çok can yakacağım
Teker teker hepinizin
İcabına bakacağım

Beni kırıp üzenlerin

Gitmeyi bu kadar istermi insan
Mazinin üstünden geçelim de git
Sevdamı yok sayıp pes der mi insan
Hele bir sigara içelim de git

Nedense yüzün hep kapıya dönük

Dertler üzerime gelip duruyor
Bu günlerde geçer biliyorumda
Her acı kalbimi delip duruyor
İçimi bilen yok, gülüyorumda

Bilseniz ömrüme olan biteni

İÇİMİ DIŞIMA ÇIKARDIN BENİM

Kiminle dost oldun kime yanaştın
Zalimi başıma çıkardın benim
Sabrım da tükendi haddini aştın
İçimi dışıma çıkardın benim

Bu mektubu sana dün gece yazdım
Sanki rüzgâr esti saçım titredi,
İsmimin altına üç hece yazdım,
Elveda diyorken içim titredi.

Gitmeden resmini koydum masaya,

Zor söyledi dilim zor yazdı elim
Ağbimi kaybettim kalbim kanıyor
Kırıldı kollarım büküldü belim
Ağbimi kaybettim içim yanıyor

İnan ki hiç şaşırmam kalbin dolarsa hüzün
Bana ait umutlar yeşermeden solacak
Sanki umurumda mı asılmış gülen yüzün
Beni mutlu gördükçe içine dert olacak

Öyle güleceğim ki hem de kahkaha ile