Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

ÖZLEDİM İSTANBUL

Bilmem ki ne vakit olur dönüşüm
Kalbimle sözledim seni İstanbul
Gün gelip kavuşmak hayalim düşüm
Bir başka özledim seni İstanbul

Dünyanın dertlerine gülüp de geçiyorken
Biraz başım sıkışsa babam çözer diyorum
Mesuttum bahtiyardım sevinçten uçuyorken
Zamansız göçüp gittin seni çok özlüyorum

Melike özledikçe resimlere bakıyor

SÖYLE NASIL BİR ŞEYSİN...

Sen sultansın sen ecesin
Sen ay vurmuş bir gecesin
Çözülmeyen bilmecesin
Söyle nasıl bir şeysin sen

Sen gidince hayat bitti gözümde
Yarınım olmasın varsın öleyim
Aşka dair yanan söndü közümde
Bana gül diyorlar nasıl güleyim

Bu nasıl bir sevda ateşten kor mu
Düşünüp hatırla ne söylemiştim
Kulağın sağır mı gözlerin kör mü
Sana ondan hayır gelmez demiştim

Kendini boş yere ateşe attın

ÖLÜMÜM YAKIN

Küsme yeter kırma beni
Ayrılıkla vurma beni
Şu kalbim severken seni
Bırakıp ta gitme beni

Ben bu garip canımı kimseden sakınmadım
Bütün dost bildiklerim girdiler benle harbe
Aç kaldım susuz kaldım çok yandım yakınmadım
Olur mu olur mu be darbe üstüne darbe

En ağır çileleri üzerime yıktılar

ALO DESEN

Çok yalvardım tüm gücümle
Sendin hep darılıp küsen
Konuşsaydık birkaç cümle
Ölürmüsün alo desen

Bak gönül telimden dökülenlere,
Bu bir keman değil bu bir ney değil,
Kulak ver dilimden dökülenlere,
Seni unutmak mı olur şey değil.

Halimi bir sana arz ediyorum,

Senden uzaklarda olsam da bile
Hisset nefesimi ölürüm sana
İnan can bulurum hayalin ile
Aşkım duy sesimi ölürüm sana