Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Öyle güzel öyle mutlu yaşarken
Bir anda geldi ve hoşca kal dedi
Biz bu sevda ile dolup taşarken
Aramıza girdi bir kara kedi

Gğlen vözlerimden yaşlar süzüldü

Yarınlarım kar altında
Üşüyorum üşüyorum
Ne umutlar var altında
Kürüyorum kürüyorum

Her sokakta her köşede

KARANLIK

Dertler kâbus gibi çöktü üstüme
Sözlerim karanlık hecem karanlık
Kader acıları döktü üstüme
Gündüzüm karanlık gecem karanlık

KARARDIM

Yar resmine baka baka karardım
Ayrılığın yüreğimde kor oldu
İlkbahara eremeden sarardım
Ağlamaktan bu gözlerim kör oldu

Gelecekten duydum kaygı,
Bizler kardeş değilmiyiz,
Hani yaradana saygı,
Bizler kardeş değilmiyiz.

Hepimizi yaradan bir,

Artık güvenecek kimse kalmadı,
Sensiz yolumuzu kestiler baba.
Ne boş doldu nede dolu almadı,
Sanki kolumuzu kestiler baba.

Özlemin büyüyor bu bağrımızda,

KEYFİM YERİNDE

Huzurluyum mutluyum
Kendimden umutluyum
Birine aşk doluyum
Artık keyfim yerinde

Olacağı oldurmuyor.
Pİşkin pişkin gülüyorsun.
Burnundan kıl aldırmıyor,
Kibir’inden ölüyorsun.

Zirvesine çıkıp dağın,

Alnındaki yazı değil sıradan
Silebilen var mı kim silebilir
Bu günde can verdi cana yaradan
Yarına çıkar mı kim bilebilir

Dünyayı gözünde büyütme sakın

KİM DEMİŞ

Herkes gönül gönüle
Dön de etrafına bak
Bülbül âşıkken güle
Kim demiş sevmek yasak