Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Hani candan öte gördüğüm var ya
Benden uzak olsun Allaha yakın
Hani o çok kıymet verdiğim var ya
Bir daha canımı yakmasın sakın
Söyleyin karşıma çıkmasın sakın

Sabah sekiz akşam dokuz ya da on,
Asker edasıyla kasa başında,
Oh çeker mesai bittiğinde son,
Onlarca dert çile tasa başında,
Memur olamamış masa başında.

Yok ki mülküm yok ki malım
Yattığım bir kuru sedir
Saklı değil ayan halım
Yar canıma kastın nedir

Olmayana var mı dedim

Gözlerim yollarda o günden beri
Bir yaprak misali savrulan benim
Döneceğim dedin dönmedin geri
Hasretinle yanıp kavrulan benim

Kayboldu gönlümün tüm neşeleri

Ne vakit aklıma gelirsen böyle
Bir yaprak misali savruluyorum
Bu derdin dermanı varsa sen söyle
Hasretin yakıyor kavruluyorum

Her gece isyanlar kopar içimde

Kapılmışım hasret fırtınasına
Oradan oraya savruluyorum
Gönlüm düşmüş derdin tam ortasına

Ayrılık ne kadar uzaktı bize
Neden yaprak gibi savruluyoruz
Ne dualar ettim hep ikimize
Şimdi hasret ile kavruluyoruz

Sanki üstümüze han çökmüş gibi

Kapıldım hasretin fırtınasına
Gürbetten gurbete savurdu beni
Düştüm bir ateşin tam ortasına
Sensizlik yaktı da kavurdu beni

Gittiğin bu yolun dönüşü var mı

Hasretinle doldum taştım
Fallar bizi kavuşturmaz
Dün sahilde çok dolaştım
Sallar bizi kavuşturmaz

Öyle bir acısın ki o vefasız yüreğin
Haddini aşıyorsun biraz olsun yavaşla
Geçte olsa anladım yokmuş bana gereğin
Kaybettiklerine yan ilk önce benden başla