İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şair bozkırın yaramaz çocuğu.Köylü yani.Eğitim hayatı döneminde kah tarlada kah sanayide kah da sokaklarda çalışarak hayatın anlamını aradı.Buna en kolay şiirle ulaşabileceğine inandığı günden beri yazıyor.Her şey bir öğretmenin ''aferin'' demesiyle başladı.Ve her an birinin ''yuh'' demesiyle nihayet bulabilir.
