Güneş miydi, saçlarına gölge düşüren,
Yoksa ay mı söz vermişti, parlatmak için her teli?
Saçından bir tel düşse, toprak özür dilerdi,
Seni alacağı günün yaklaştığını bildiği için.
Sense hâlâ gülerdin, her sabah kahvaltısında,
Onca acının biriktiği o yorgun gözlerle.
Yüzünü unutacak oluyorum bazen,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta