“Üzülmem bile, git güle güle! ”
Demek ki bitti sevdan, bende doldu o süren
Bana taş kalpli derdin, senin kadar sert değil
Topla haydı çantanı, kaçmasın o son tren
Anladım ki yüreğin, benim kadar mert değil
“Yıkma sakın o köşkü! ”
Bir kimseye kızıp da, gidip hemen çullanma
Alırsan bir ters cevap, sonra sana kor dostum
O öfkeni aklından, önce sakın kullanma
Kalp kırmak çok kolayda, gönül almak zor dostum.
“Gün ola, harman ola! ”
Demek ki bu akşam, evleniyorsun
Senin de dünyanı, yıkacağım gör
Bir veda etmeden, sen gidiyorsun
Kalbini acıyla, yoracağım gör
“Rahat adamı değil! ”
Garibin diye sen, dalga geçmiştin
Her türlü acının, tadanı oldum
Kendine oyuncak, beni seçmiştin
Bak şimdi bir hayat, adamı oldum
“Başlasın kendinle savaş! ”
Dertlerle çileler, başlasın harbe
Ben gibi derbeder, ol yavaş yavaş
Uçama bir daha, başka bir kalbe
Kırılsın kanadın, kol yavaş yavaş
“Sana verilen, emeğe yazık! ”
Samimi değilsin, demek bu aşk ta
Artık sevsen de, kalbimde yoksun
Senin ki aşk değil, niyetin başka
“Anlat yüreğinde, nasıl sevdim seni! ”
Okuyunca mest olayım
Öldürsün bu haz beni
O sevdanla dolayım
Nicelere yaz beni
“Başkası değil! ”
Türlü türlü çileyi, yüreğinde eriten
Dertli kardeş arkadaş, o yetenek sizsiniz
Üç kuruş maaş ile ay sonunu getiren
İşçi kardeş arkadaş, o yetenek sizsiniz
'Ömrüm tükenir, sevgim asla.'
Hasretin içimde, hala yanıyor
Gözyaşım kuruyup, dindi zannetme
Gözlerim her yerde, seni arıyor
'Tek alışkanlığım sensin! '
Doğmuyor ki güneşim, zindandayım her akşam
Hasret dolu geceler, yakar beni kor canım
Ne olurdu sanki sen, çıkıp gelsen bir akşam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!