“Var mı tanıyan? ”
Hasretiyle yanıyorum
Her tarafı, pek bi özel!
Merak ettim soruyorum
Söyleyin be kim bu güzel?
“Sende üzsen ne yazar! ”
Dünya denen, fani yerde
Kimler beni ezmedi ki
Saldılar bu, gönlü derde
Kimler beni üzmedi ki
“Sevmek acı çekmekmiş! ”
Hayatta kalmadı, artık ümidim
Yıllarım geçti bak, boşu boşuna
Sonunda bırakıp, gitti sevdiğim
Çaresiz kaldım, kendi başıma
“Sil gözyaşlarını, ayıptır yaa! ..”
İster acı çek böyle, ister kahrolup da bit
Bundan böyle güzelim, derdin beni bağlamaz
Yolun açık olsunda, demem sana defol git
Yokluğunsa kalbimi, bir gün olsun dağlamaz
“Beni bana yabancı ettin ya, seni senden çok severken! ”
Kaç defa geçti bu, gönlüm hüzünden
Sevdim ya bir türlü, kınayamadım
Yılların acısı, belli yüzümden
Kendimi aynada, tanıyamadım
“Sana benle beraber!
Kalemimde küstü bak, en sonunda kağıda
Sevgi dolu sözcükler, o ucundan sızmıyor
Beni meftun eğledin, üzüntüye ağıda
Kör olası ismine, tek kelime yazmıyor
“Dokuz canlı değilim! ”
Yıllar yılı aldandı, sevildi sandı yürek
Yarasalar toplandı, emdiler bu kanımı!
Bir gülüşe inanıp, hemen kandı bu yürek
Her canımsın diyene, vermek artık canımı!
“Haksızda değil yani!
Gözlerim uzaklarda, umutsuzca bakıyor
Sanki dolmuş gözlerim, onun için ağlıyor
Buğulanmış gözlerim, yine hayal kuruyor
İçimdeki o sesim, unut onu artık diyor
“İster istemez!
Gül verdim sürekli, taş attın bana
Vebalim boynunda, ne diyeceksin
En büyük acıyı, yaşattın bana
Hesabını bir gün ödeyeceksin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!