Seçenek Değilsin Şiiri - Ayşegül Zeybek

Bazı insanlar seni terk etmez.
Seni silmez.
Engellemez.
Hayatından çıkmaz.
Ama seni seçmez de.
Ve sen bunu sevgi sanırsın.
Çünkü ortada açık bir reddedilme yoktur.
Ama fark etmezsin…
ortada açık bir sahiplenme de yoktur.
Seçilmemek can yakar.
Ama ikinci plana atılmak insanı küçültür.
Yavaş yavaş.
Mesajın okunur, cevap geç gelir.
Plan yapılır, sen sonradan eklenirsin.
Önemli anlar yaşanır, sen seyirci kalırsın.
Ve her seferinde kendini susturursun:
“Yoğundur.”
“Abartıyorum.”
“Ben fazla düşünüyorum.”
Hayır.
Bir insan seni istiyorsa
seni arada tutmaz.
Seni seçenek yapmaz.
Seni yedek plan yapmaz.
Seni bekleme odasında bırakmaz.
Belirsizlik romantik değildir.
Belirsizlik konfordur.
Seni kaybetmek istemez.
Ama sorumluluk almak da istemez.
Bu yüzden seni hayatında tutar.
Ama merkezine koymaz.
Ve en tehlikelisi şu olur:
Yok sayılmaya alışırsın.
Az ilgiye şükredersin.
Geç gelen mesaja sevinirsin.
Minimum çabayı “en azından var” diye yorumlarsın.
Standart düşer.
Çıta iner.
Ve sen, sana verilen kadarını hak ettiğine inanmaya başlarsın.
Oysa gerçek şu:
Birinin seni ikinci plana atması
senin ikinci sınıf olduğun anlamına gelmez.
Birinin kararsızlığı
senin değerin değildir.
Ama seçilmediğin yerde kalmak…
işte o senin kararındır.
Ve bazen en sert yüzleşme şudur:
Seni kimse silmedi.
Ama sen, görünmez olmayı kabul ettin.
Ya varsındır.
Ya yoksundur.
Ortası sevgi değildir.
Ortası alışkanlıktır.
Ortası konfordur.
Ortası öz saygı kaybıdır.
Seçenek değilsin.
Sıraya konulacak biri değilsin.
Ya önceliksindir…
ya da değilsindir.
Ve öncelik olmadığın yerde kalmak,
kendini yavaş yavaş terk etmektir.