Ne gökleri aşmak gerekir ne dağ,
Ne kapıda bekçi, ne aracı var;
Bir damla yaş düşse gece toprağa,
Ben söylemeden O işitir, duyar.
Uzak sandım; oysa şahdamarımdan
Yakındı; unutan bendim hep O'nu.
Bir secde yetti de anladım, inan:
Meğer secde kadar o yolun sonu.
Şimdi her gecemde bir seccade var,
Alnımda toprağın serin duası;
Yorgun bir kul gelir, kapıyı arar,
Açılır; çünkü O kulun Mevlâsı.
Kayıt Tarihi : 14.11.2026 11:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!