Sönməz günəşiydin şeir dünyamın,
Dadlı duyğusuydun şirin röyanın,
Qəmə məxsus olan qanlı qayanın,
Nə bir çınqılıyam, nə bir daşıyam.
Yalanın pərdəsi soyulacaqdır,
Qüssədən, bir anda doyulacaqdır.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta