Sebebim Şiiri - Esma Özdemir

Gülmek için sebepleri olmalı insanın;
Ağlamak için olduğu gibi, yaşarken!
Ve ardından ağlayacak sevenleri olmalı
Yüreği sevgiyle yüklü her insanın aniden
Sebepsizce öldüğünde günün birinde...

Yağmurlar bile yağmalı
Hatta delicesine o gün
Güneş de çağmalı
Bulut da çıkmalı gökyüzünde.
Ya da isteyen kahkaha atsın bana ne!
Ben ölüp gittikten sonra
Kimin bayram ettiğinin ne önemi var
Sevincinden!

Ben, dostlarıma bakarım o gün birtek
Beni candan ciğerden seven
Gerçek insanlarımı arar gözlerim
Kıble'de!
Kim, mezarıma bir tas su döküyor,
Kim, Allah Rızası için Fatiha okuyor
Kim, yokluğuma üzülüyor?
Az da olsa bana yeter!

İyi insanların düşmanı olmaz mı hiç!
Olsun, ne farkeder!
Azı karar; çoğu zarar hesabı...
Bizi canı gönülden seven hakiki dostlar
Bize gerçek insanlarımız yeter!

Ölmek için sebepleri olduğu gibi
İyi bir insanın
Yaşamak
Hayatta kalmak için de
Sebepleri olmalı!
Hep ağlamaya gelmedik ya
Koca cihana gülüm!
Gülmek için de
Geçerli sebepleri olmalı!
Sevmek, sevilmek ve
Güldürmek için olduğu gibi
Yüzünü sevdiğinin...

Ah! Dünya ah!
Dön bakalım yine pervasız
Bildiğin gibi, vefasız!
Hayırsız!
İnsafsız!
Yalancı dünya; dön!
Biz de bildiğimiz yoldan devam ederiz!

Ah! Bir dakika canım...
Geliyorum; merak etme!
Bu arada çocuklar, pardon!
Nerede kalmıştık?
Efendim?
O da soru mu birtanem;
Elbette seni seviyorum!