önümde; mutsuzluğun örümcek ağı gibi sardığı, insan ormanları,
kulağımda; kirli denizlerin fısıltısı…
durmadan, başka şeylere benzeyerek iniyor akşam
ömrümden, perde perde dağılan sayfalar gibi,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta