Dün İstanbul’u saydılar;
Bir kişi noksan çıktı…
İşte o zaman anladım;
Beni bırakıp gittiğini,
İşte o zaman anladım;
Seni, İstanbul’dan çok sevdiğimi…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta