Ne gün gösterdin bana, ne de güldürdün,
Yaşadığım her günde, defalarca öldürdün,
Kalbimde yanan koru, bakışınla söndürdün,
Tozpembe rüyalarım, kâbus oldu sayende…
Sevdamızı kıskananlar, bak sonunda güldü,
Delicesine seven bu kalbim, yaşarken öldü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta