Yolculuk eğledim geçmiş zamana
Gelip geçen nice acı yıl saydım
Devir bozuk devran güçlüden yana
Bu asırda yaşamayı zul saydım
Bozulmuş dünyanın çarkı çemberi
İnsanlığın kökü Adem"den beri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sonunda isyanım siteme döndü
Geleceğe olan umudum söndü
Yiğit'im susmanın zamanı geldi
Farzedin kendimi dilsiz lal saydım
Beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta