Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Adımlar yavaşlar geldikçe ölüm
Soldu her yaprağı ömürden gülüm
Kendi nefsim yeter bu ise zulüm
Hisseder, ürperir, yitmez sayarım
harika bir şiirdi can
ilk yorumda benden olsun
profilinizdede belirttiğiniz üzere
içinizde geldiğince yazılmış güzel bir eser
Necati hocam
Saygı muhabbetlerimle
sayfanızda yorum ile
ilk yorumda benden olsun
profilinizdede belirttiğiniz üzere
içinizde geldiğince yazılmış güzel bir eser
Necati hocam
Saygı muhabbetlerimle
sayfanızda yorum ile
Şık bir hece şiiriydi,kutluyor,saygılar sunuyorum...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta