Savrulma düşlerim,
Geceye kalma,
Bir yorgun yıldızın izine dalma.
Kırılmış gönlümü yeniden alma,
Ben artık kendime bile yar değilim.
….
Sus artık, içimde ağlayan sesim,
Geceler bilmesin, neydi benim hevesim.
Bir avuç kül kaldı geriye
Bir de aciz nefesim,
Ben artık kendime bile ait değilim.
….
Savrulma düşlerim,
Hercai rüzgara uyma,
Yarım kalanlardan medet umma.
Bir daha kimsenin sözüne kanma,
Sakın ha kendini dipsiz kuyularda bırakma.
….
Bir kere açıldı kilitli kalbimin kapısı,
O gün sustu içimin bütün şarkısı.
Şimdi uzaklarda bir yalnızlık tınısı,
Adımı çağırır da,
Ben cevap veremem.
...
Savrulma düşlerim, gece derindir,
Gönlümde saklı kalan bir son nefestir.
Kırık hatıralar içimde salınarak gezinir.
İnsan en sonunda
Kendi yalnızlığına yenilir,
….
Savrulma düşlerim, ne olur biraz daha dur,
Gönlümün üstünde ağır bir yağmur.
Ne gelende teselli, ne gidende bir huzur,
Ne derman bulunur,
Ne de gönlüm unutur.
Şiiri Yazan: Gizemce Gizemli Şiirler
Gizemce Gizemli ŞiirlerKayıt Tarihi : 23.09.2026 19:05:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!