Ayrılık da varmış aşkın içinde,
Bunu, bana sen çok acı öğrettin!
Yalanmış yeminler aşk bittiğinde,
Bunu,bana sen çok acı öğrettin!
İnsan,sevdiğini nasıl özlermiş,
Bu hikayeyi kaçıncı dinleyişim,
"Ayrılsak da dostuz.."
Ben,seni hala seviyorken
Nasıl dost oluruz?
Ben,senin için yanıp tutuşurken,
Sensiz gecelerle boğuşurken..
( Canım Annem Sevim Yavuz'a )
Sevdaya dair şiirler yazdım,
Ayrılığa dair,
Hatta özleme dair...
Ama,en zoru sana dair yazmakmış anneciğim!
Sen,tozu dumana katan rüzgar,
Ben,savrulan kuru yaprak..
Nereye götürürsen,oraya giderim.
Sen,koskocaman bir bulut,
Başımda eserken kavak yelleri,
Kanıverdim sana, çocukluk işte!
Saçıma takınca gonca gülleri,
Seviyorsun sandım,çocukluk işte!
Seviyorum dedin aldattın beni,
Ben,Zeki Müren,ömrünü size veren,
Ben,sizlerle ağlayan,sizlerle gülen,
Bir Tanrı'yı,bir de sizleri çok seven,
Binlerce şükran,binlerce selam size!
Ben, Zeki Müren; ben sanat güneşiniz,
Parkta oynayan çocuklara baktı,
Yaşam doluydu hepsi cıvıl cıvıl,
Ne dert, ne tasa...
Dalıp gitti gerilere on, on beş yıl,
Çocukluğu: hüzün, acılar, yoksulluk,
Belleğinde kötü anılarla dolu çocukluk...
Sevgili uğruna ömrü harcadın gönül,
Hangi güle yandı bu kadar hangi bülbül?
Bırak derdi,bırak kederi,neşelen,gül!
Kimbilir kaç gönülde vardır böyle bir yara,
Sitem etsen ne olur geçip giden yıllara.
Ayrılık vakti,yaklaşmaya görsün,
Saatler önce acısı içine çöker.
Gözlerin ağlayamaz,
Yüreğin için için yaş döker.
Her dakika altın gibi..
Zaman hiç geçmesin dersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!