bir seytan dolaniyor ortalikta
oradan oraya savruluyor
yuvalar hep korku icinde
her bir haberde,calan telefonda
yada her an kapiyi calacak olan
kara haber de kaliyor yüregimizin sesi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




saglık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta