Şaşkınlar Şiiri - Mustafa Çetinkaya

ŞAŞKINLAR

Bunlar var ya, bunlar!
İşte şu gördüğünüz zatlar
Onun bunun
Sağında solunda, önünde arkasında
Yalanıp duran, dolanıp duran, bakınıp duran
Şu zatlar var ya şu zatlar,
Kesin!
Soğuk bir odada
Üstü açık yatmışlar yıl boyu
Kabus görüyor bunlar.

Yada
Büyük ihtimal
Çekmişler en yünlüsünden yorganları üzerlerine
Başını da gömmüşler iyice içine
Bunalmış bunlar
Sayıklıyorlar.

Baksanıza,
Kendinden geçmiş her biri
Atıp tutuyor
Şaşkınlar!
Şaşkından da öte bunlar
Hepten şaşkın
Çoktan şaşkın
Şaşkın tavuklar!
Kendilerini memleketin sahibi sanıyorlar.
Patron benim deselerde, hileyle geçinselerde
Memleketin bir tanesi, memleketin öznesi
En önemlisi, en kıymetlisi, en gözdesi
Halktır halk!
Halkın gönlüne giren yaşar.
Halkın karşısında kimse duramaz
Mümkünatı yok, abartı yok, başka yolu yok
Duramayız, duramayacaklar.

Mustafa Çetinkaya