Vardığın da kapıya kapalıdır... açmak istersin
açtığın da suratına kapanır sonra içerlersin
bir anda tekmeleyecekken bir adım geri gidersin
beklersin saatlerce açan olmaz usanırsın
sonra anahtarı alınca.. açamadığını anlarsın
yanlış kapıya mı geldim dediğin de
işte o zaman dersin o kapı mutsuz kapıydı..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta