Sarmaşık sarılması Şiiri - Necmi Dayan

Son derece sıkıcı bir düşü yarım bırakarak uyandım.

Bır yolcu uçağını kaldırırken ve indirirken yüzlerce ışıklı düğmeye basmayı şaşırmadan
kontrol ediyorum artık. Zamanı gelince gaz ver zamanı gelince freni usul usul çek. İçimdeki yolcuları yaralamadan kırmadan üzmeden hepsine tebessüm ederek iyi günler dile. Merdivenden inişlerini izle.

Bilmiyorsun. Olası bir intiharın yanı başında bir ot gibi biteceğini. Acelesi olmayan birine benziyor. Beton zemine çarpıktan sonra iyi ki çöplerin içine düşmedi diyorsun. Ama düşen yok. Her şey normal olmasa o arabalar durur insanlar toplanır cep telefonlarına sarılır itfaiye polis ambulans ararlardı. Hiç biri olmadı.

Kendimi mutfağa yolladım. Söylene söylene mide şurubumu içtim.