Sen...
Özlediğimde yokluğuna sarıldığım,
Karanlık gecelerde gözlerim uzaklara daldığında,
Gecemi aydınlatan ay ışığımsın.
Kül olan yüreğimde,
Şimdi söndüremediğim yangınımsın.
Hayat yolunda ben kendimi kaybettiğimde,
Gördüğüm bütün rüyalarda,
Gönlümün bulduğu sultanımsın.
Benim ruhumu saran sarmaşık güllerimsin...
Şimdi seninle, sensizim.
Mutluluğun kapısını araladığımda,
Yanımda olmasan da,
Hep benimlesin.
Daha nasıl anlatılır bilmiyorum.
Çok uzun yıllar, yollar araya girse de,
Benden uzak olsan da,
Sol yanımda, en yakınımda olan,
El değmemiş çiçeğimsin.
Sen benim sarmaşık güllerimsin.
Kalbimin en güzel yerindesin.
Dünya gözüyle en son görmek istediğimsin.
Dört bir yanımda hatıralar,
Gönlümü saran sarmaşık güllerimsin.
Gözyaşlarımla suladığım,
Kurutmak istemediğim,
Mis kokan çiçeğimsin.
Gönül bahçemde,
El değmeden seveceğim,
Sen benim aldığım nefesimsin...
Şimdi...
Gecenin karanlığında,
Gündüzün ışığında,
Zamanın geçmediği bir anda,
Yüreğim yandığında,
Ellerimi uzatıp boşluğa sarıldığım bir anda...
Mutluluğun kapısını araladığımda,
Yanımda olmasan da,
Hayatımda hep benimlesin.
Ve daha nasıl anlatılır bilmiyorum.
Yıllar, yollar araya girse de,
Sen, sol yanımda el değmemiş çiçeğimsin.
Benim sarmaşık güllerimsin...
Kayıt Tarihi : 26.1.2026 02:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!