Sarmaşık Şiiri - Gökçe Bosch

Uçurum mudur bu sarmaşığı özel kılan, Yoksa o mudur yedirip içerdiğim, Boynumda beslediğim zehirli yılan? Yüksekliğin bir farkı yok kapandan. Avlar seni ansızın, Kovalamadan , kaçmadan, Sinsi bir yılan gibi Düşürür tuzağına yavaştan. Belki de senin masumluğun Ya da aptallığın yüzünden; Saplantılılığın , takıntılılığın... Hepsi sadece bir sarmaşık yüzünden Sadece bir sarmaşık Sarar , sarmalar Öyle sıkı, öyle sıkı tutar ki Artık her yerinde yemyeşil yamalar Yemyeşil yamalar Sarar , sarmalar...