Sarmaşık Şiiri - Psigareşh Wolfruso

Yılları saymayı unuttum biliyor musun? Bu kederimsi yalnızlığında ...
Kaç sayfaya yazılırdı özlemin , yıkılmaya bir adım daha yaklaşmıştı kumdan kalelerin ....
Elleri biliyor musun? Yokluğunla lekeli ...Belki hasretinle bezeli...
Gönlümde asude olmayan bi yorgunluk , kumbaramda biraz sensizlik birikmişti...
Sen yinede var ol!
Başka şehirlerde nefes alsanda,
Köşe bucak benden kaçmaya çalışsanda,
Artık hayatıma dahil olmasanda...varol..
Şey diyorum...
Acaba şehrine bir aktarmalı uçak mı ayarlasam , belki geçerken karşılaşırız...
Çok düşük bir ihtimal ama var öyle değil mi?
Zihinim senin imkansızlıklarınla boğuşurken , gerçeklik algımı bozuyorsun ...
İşin tuhafı bundan rahatsızlık duymuyorum...
Sarmaşıktan gelirmiş aşk...
Yavaş yavaş hayatına hükmedermiş ,
Bir bakmışsın! Orda sen yoksun...