Gerçekleşmeyecek sandığım bir düş sandalının kürekleriydi,
Van Gölü’nün turkuaz dalgalarını okşayarak geçtiğimiz.
Bütün dağların çıplaklığına,ovaların zavallılığına inat
Akdamar’dı vahşi bir cenneti ansıtan insanlığa.
Yüzyılllar öncesinden tarihin soluğuydu kilise
İnsanların sanatçı,üreten ruhuydu her motifte gülümseyen
Güzel Tamara’nın kara sevdasına ait gözyaşlarıydı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta