Sarı Kız Şiiri - Köşektaş Türküleri

Kapının önüne, kamyon yanaştı,
Babamın gözleri, doldu kamaştı,
Ahırdaki telaş, boyunu aştı,
Anamın yüreği, dertle kırıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.

Yıllarca bizlere, sütünü verdi,
Önüne ne koysan, sessizce yerdi,
Yoksul soframıza, bereketi sererdi,
Boş kalan yerine, hasret sarıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.

Yuları çekince, gitmek bilmedi,
Geriye bakıp da, yüzü gülmedi,
Kimse gözündeki, yaşı silmedi,
Bu sessiz vedaya, gönül darıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.

Çocuklar köşede, sessiz bakıyor,
Bu veda ateşi, canımızı yakıyor,
Boğazda düğümler, nefes tıkıyor,
Umutlar tükendi, hayal yıkıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.

Çaresiz babamın, yüreği burkuldu,
Ağzından kelamlar, zorla döküldü,
İçinden sımsıcak, yaşlar söküldü,
Satılan inekle, yürek yarıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.

Kamyonun kasası, köyden uzadı,
Herkesin dilinde, acı bir tadı,
Silinmez kalplerden, sarı kız adı,
Köşektaş üstüne, hüzün yayıldı,
Sanki aileden, bir can ayrıldı.