Sana ulaşmak için yollar ezberledim,
Sen adresimi bile merak etmedin.
Ben sana bütün mevsimleri getirdim,
Sen bana bir baharı çok gördün.
Bir anneden geldim dünyaya, bir vedanın içinde kayboluyorum.
Geldiğimde ağladım, şimdi giderken de ağlayacak mıyım?
Gidip de hiç dönemezsem, bu adi yalnızlığımla baş başa mı kalacağım?
Peki gitmek istemezsem, buna mecbur bırakılacak mıyım?
Bütün bunları düşünürken etraf sessiz,
İçim ise çığlık çığlığa.
gün gelir
kapıyı çarpar giderim
sen öylece kalırsın ardımda
ve sadece sorarsın kendine bu soruları
gün gelir
benden sana kalan tek şey olur
Gece çöktü omzuma sessizce,
Bir sigara dumanı gibi dağıldı düşlerim.
Adını söylemedim kimselere,
Rüzgâr bile bilmedi seni sevdiğimi.
Yorgun kaldırımlar tanır beni,
Ayak izlerim kaldı yağmurlu caddelerde.
Karşımda duruyorsun,
Tek kelime etmiyorsun.
Gözümün içine bakıp da,
Sevmiyorum diyemiyorsun.
Bir kez olsun gülmüyorsun.
Bugün senden vazgeçiyorum,
Aşkımı seninle yerle bir ediyorum.
Eğer ki bana soracak olursan;
İnan ki ruhumu ezip geçiyorum.
Sessiz geceler içine çöktüm.
Kırgınım dünyaya,
Yalvarırım mevlaya
Alsın canımı diye,
Dayanamam bir gün daha…
Çıkamam belki sabaha,
Son kez gördüm seni, başkasının yanında,
Ben giderken sen kaldın onun dünyasında.
Bir “olmaz” bıraktın avuçlarımda,
Ben seni sevdim, sen beni hiç sevmeden.
Şehir değişti, acım değişmedi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!