Sar hep sar Şiiri - Asuman Taşbulak 2

Saat sabahın senli vakti...
Her an sensin;
olmadığın yer yokken...

Daha sıkı sardığın bir secdede,
zifiri karanlıkta
ince bir ışık şu vakitler.

Yüreğimin teslimiyetinde emanetler;
bir sana, hep sana...

Beni benden iyi tanıyan varken,
niye medet umarım ki?

Çaresizliğe çare olmadığın
hiçbir yer yokken,
ben bir tek sevgine tutundum...

Vakit doldu mu,
ne zaman dolar bilmem.

Bu riya dünyada,
görmediğim bir körebe oyununda
bir sana teslim,
bir sana emanet.

Doldu mu vakit,
ne zaman dolar bilmem.

Ben bir tek seni sevdim;
böyle derin,
böyle kendimden ileri...

Yandım, coştum, sustum.
Bütün emanetlerim sana, Rabbim.

Bir sana dinmeyen özlemim...
Sahibim, sar hep sar sar.