Kapalı kapılar, keskin bıçak, kırık yalnızlık Saçlarından tutuyorum bir kadını sevebilmek için Kısık gözleri, dişlenmiş bedeni, öksüz suretiyle Sonra sen kalıyorsun yanmış bir düşüncede İzin kalıyor Hiroşima’da, Filistin’de, Türkiye’de
Örgütsüz bir haykırışı ıslatıyor dudaklarımız Aşkımızı revize ediyor yitik bir mısra Bilmediğim duygular ekiyorsun ciğerime
Şimdi infazını da işitecek
Ezilen halkların çocukları
Sakın gözlerini açma sevgilim
Radyolarda sansürlüyken sesin
Aklımıza gelmiyor yüzün
Bir sen oldum her sabah
Bir ben öldüm her gece
Kayıt Tarihi : 28.09.2026 16:46:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
