Sanrı Şiiri - Yorumlar

İnsan bir kendinden kaçamıyor nereye gitse kendini oraya getiriyor.Ah hele ki bir ağaç görmesin bir ova dere kenarında sümüklü bir kuzu yazsa ağustos böceklerinin o sağır eden senfonisi güzse yüreğe çoktan çöken dumanı çiyli vadilerin efkarlı dağların.İşte o an gel buraya yüreğim gel otur yanı başıma kendim.Sıyrılır o an sanki bedenden ruh bir tarafta beden bir tarafta ruh .Bakarsın kendine ruhunla acırsın da bir yandan haline.Nedir nerdin kahrolası ne istiyorsun niye bu kadar yalnızsın niye hep gurbettir için. Sonra ağlarsın kendinle yaşadıkların o en çok içini acıtan şey yoksulluğun belki sevdalı ağır yaralı hiç iyileşmek bilemeyen o halin durur yüzüne yüzüne.Bükersin boynunu söverken çarka..Alırsın yine yükünü koyarsın cana canı revan olursun yola.Kimbilir bir güzel çıkar koynunu verir başına hayal bu ya çok geç kalınılan onca şey durman gerektiğini haykırken bir taraftan...