Başımın ağrımasından ağlamayı abarttığımı anlamadım
Gözlerimi kör eden sabah ışıklarından uyumayı unuttuğumu ...
Belki de ben artık yaşamak denen o şeyi elimde tutamıyorum
Kapıyı açamıyorum , ışığı yakamıyorum
Ben nefes alamıyorum.
Kaburgalarıma baskı yapan binlerce tonluk yükü kaldıramıyorum
Şimdi ki zamandan da uzağım , en güzel geçmiş de gitti zaten.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta