En güzel elbiselerini giymiş bugün
Yokluğunun şehrine yerleşen hüzün...
Saçlarını taramış, tertemiz
Yüzünde sana olan özlemlere sunduğu
Mağrur tebessümler...
Yüreğimdeyse takvimini yitirmiş
Soylu bekleyişlerin sancısı;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta