Kirpiğinin gölgesi düşerken göz bebeğine,
Ve matem mayalanmışken sözüme,
Güneş olmak vardı,
Ay parçası yüzüne.
Yağmur gibi damlamak ayak izine,
Sefa olmak vardı yanı başında,
Bir ben olmak göz yaşında,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




tebrikler
tebrikler
kardeşim sen boş ver bu şiir ayaklarını okumayı sen markertine git sakız sat sen boşver bu işleri unut unut
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta